غزل من

حلقه ی مویی

maryamakefi — Sun, 09 Dec 2007 13:51:07 GMT

شهزادة ز شهر طلایی نور ها

دل داده بود به دختر تنها نوبهار

پیوسته می نشست بر سر رهگذار دوست

با قلب پر ز مهر و نگاه امیدوار

پیوسته در تکاپو آن بود که نوبهار

آید به قصر خاطر او جاگزین شود

لیکن سرنوشت

ز آنسوی قلعه های بلند در نظاره بود

یعنی نمی گذاشت که تک دختر بهار

با مهر و شور و عشق و صفا همنشین شود

روز ها و هفته ز پی هم روانه بود

قلب بهار پر ز هزاران جوانه بود

گویی سرنوشت

یکدم به خواب شد

شهزاده بعد این همه تاخیر و انتظار

عزم بهار کرد

در نیم روز گرم

لبریز از طراوات خورشید کامگار

در پرتو ترانه گنگی محبتی

مدهوش هم شدند

دیدار اولین و نگاه نخست بود

برق نگاه این دو به هم همترانه شد

گویی که آسمان خدا بیکرانه شد

با هم هزار راز بگفتند به یک نگاه

گریه

maryamakefi — Fri, 07 Dec 2007 21:20:10 GMT

دیشب به کنج تنها ٬بسیار گریه کردم

محزون و نا شکیبا٬ بیدار گریه کردم

عمری گذشت جانا٬ من نا امید و تنها

پنهان ز چشم دنیا٬ خونبار گریه کردم

خفتم غمین و تنها٬ در اوج نیمه شب ها

در مهظرت به رویا٬ سرشار گریه کردم

چون اشک دیده ای ما٬ شد همچو موج دریا

من چون غریق تنها٬ خونبار گریه کردم

آمد بهار جانا٬ تنها منم چه تنها

چون لاله ای به صحرا٬ سرشار گریه کردم

جون ۱۹۹۶

اوراق زنده گی

maryamakefi — Thu, 06 Dec 2007 08:59:34 GMT

باز امشب قلب من٬ دیوانه گی از سر گرفت

شعله های خفته من آتش دیگر گرفت

روح من آزاده بود در کهکشان بیکران

لیک جسم خاکی یکدم مرا در بر گرفت

ما و دل در انتظار لحظه ی دیدار ها

میتپیم و یادی او این خانه را در بر گرفت

سرنوشت وهستی من دفتر فریاد هاست

ای دریغا نعره در سینه ام آخر گرفت

خنده بر لب٬داغ بر دل همچو لاله٬ در بهار

آتش تنهای اخر شعله در پیکر گرفت

زنده گی مجموعه ی اوراق گوناگون بود

ای خوشا آن کس کین اوراق را کمتر گرفت

شمع مرد و شب گذشت و راز دل نا گفته ماند

"مریم" تو عقده بردل شکوه ی دیگر گرفت

نوامبر ۱۹۹۵

سیاهپوش

maryamakefi — Mon, 03 Dec 2007 22:05:52 GMT

بعد از مرگ خاطرات شیرین

سراسر تنم سوگوار شد

اکنون سیاهپوش تست چشم امیدوارم

اوکراین ۱۹۹۵

فروغ نگاه

maryamakefi — Mon, 03 Dec 2007 22:01:07 GMT

در امواج از نگاهت٬

موجی از زنده گی برق میزند

مرا نگاه کن٬ تا زنده شدن دوباره خود را

در بحر بیکران زنده گی تجربه نمایم

اوکراین ۱۹۹۵

غنچه دل

maryamakefi — Mon, 03 Dec 2007 21:53:14 GMT

ای دل نگر که شام مرا یک ستاره نیست

صبح امید زنده گیم آشکاره نیست

سر گشته چون حباب شدم در میان بحر

امواج غصه های دلم را کناره نیست

یغما نموده دست خزان کلبه مرا

در شاخه-شاخة دل من یک بهاره نیست

مقصود ناپدید٬ مرو بیخبر دلا

در شاهراه زنده گی٬جز سنگ خاره نیست

قلب خموش و خسته من بی فروغ تست

از بهر روشنی دلم٬ یک شراره نیست

آئینه ام غبار گرفت از جفا تو

در پرده اش مجال نگاه و نظاره نیست

آگاه ز حال غنچه بیچاره کی شود

قلب کسی که چون دل من پاره-پاره نیست

"مریم" غنوده ای تو به بالین غصه ها

بیدا شو که عمر عزیزت دوباره نیست

فبروری ۱۹۹۵

پیمان

maryamakefi — Mon, 03 Dec 2007 13:19:41 GMT

گل غم بار میارد٬ گلستان که من دارم

نسیمش غصه میکارد٬ بهاران که من دارم

چو باران اشک میریزم٬بباغ قلب خود اما

بجز غم گل نمیروید٬ ز بوستان که من دارم

عروس غصه های هر دم٬ در ویرانه ام کوبد

غمان جمله دنیا است٬مهمان که من دارم

غریق بحر هجرانم٬ندانم راه ساحل را

چه پر موج است دریای خروشان که من دارم

شکست عهد قدیمش را٬ و آسان دل گرفت از من

ولی بر جا بود تا حشر ٬پیمان که من دارم

چراغان گشته قلب من٬ برای مقدمش٬ اما

نمیاید به شهر خویش٬ سلطان که من دارم

غم دوری٬ غم غربت٬ غم آن بیوفا یارم

در این دور فلک این است یاران که من دارم

روسیه فبروی ۱۹۹۵

مهر جاویدان

maryamakefi — Mon, 03 Dec 2007 00:49:08 GMT

به خاکی بودن جسم انسان قسم

به اندوه ی قلب یتمان قسم

به آن ناله های عمیق و ضعیف

به آه و به اشک و به افغان قسم

به دشت شقایق٬ به گلبانگ رود

به نجوای ابر و باران قسم

به پهنای بحر همین آسمان

به کشتی هلال درخشان قسم

به دیباجه مرگ٬ به ساز رحیل

به عمر گذشته به حرمان قسم

به قهر الهی٬به این خاکیان

به ابر و تگرگ و به توفان قسم

به قدسیت شعر٬ به آواز نی

به شور و نوا ی خروشان قسم

به ماه و به خورشید٬ به دور فلک

به عقد ثریا٬ به دوران قسم

به عشاق ناکام این روزگار

به قلب شکسته٬به هجران قسم

به قدسیت عشق ی دوشیزه ی

به عشق نخستین٬ به جانان قسم

به عهد قدیمی که دادی بباد!

به پاکی اشکم٬ به وجدان قسم

که مهر تو بر دل بود جاویدان!!!

به هر چه که دانی٬ به ایمان قسم

مریم

فبروری ۱۹۹۵

رشته عشق

maryamakefi — Sun, 02 Dec 2007 00:30:19 GMT

گر چنین شور و نوا از لب بلبل ریزد

ز سرا پای چمن لاله و سنبل ریزد

بود آیا که عزیزی ز سفر باز آید

تا به راهش دل غمدیده من گل ریزد

عقل گفتا که بکن رشته عشق از پایت

دل بفرمود که از این رشته تسلسل ریزد

یوسفا! باز بیا کین دل کنعانی من

همه شب در غم تو٬ صبر و تحمل ریزد

نیم جان دارد"مریم" ما٬زانکه هنوز

زهر خود را غم هجران به تسلسل ریزد

۱۹۹۵

پرنده خیال

maryamakefi — Sun, 02 Dec 2007 00:03:19 GMT

زاغ سیاه شب پرید٬دامن شام پاره شد

طفل عزیز صحبدم٬ چهره اش آشکاره شد

باز دل غمین من سفرة گریه باز کرد

روزن این دو چشم من٬چشمه و جویباره شد

داغ غمان دل من٬ نقش بر آسمان نمود

پرده شام را نگر٬کین همه پر ستاره شد

سیل فنا و آب بحر تاب غم مرا نداشت

دید که من کوی غمم٬ از ره من کناره شد

پرنده خیال تو٬بر دل من گذر نمود

شاخه شعر"مریمت" غرق گل و بهاره شد

جنوری ۱۹۹۵