دل داده بود به دختر تنها نوبهار

پیوسته می نشست بر سر رهگذار دوست

با قلب پر ز مهر و نگاه امیدوار

پیوسته در تکاپو آن بود که نوبهار

آید به قصر خاطر او جاگزین شود

لیکن سرنوشت

ز آنسوی قلعه های بلند در نظاره بود

یعنی نمی گذاشت که تک دختر بهار

با مهر و شور و عشق و صفا همنشین شود

روز ها و هفته ز پی هم روانه بود

قلب بهار پر ز هزاران جوانه بود

گویی سرنوشت

یکدم به خواب شد

شهزاده بعد این همه تاخیر و انتظار

عزم بهار کرد

در نیم روز گرم

لبریز از طراوات خورشید کامگار

در پرتو ترانه گنگی محبتی

مدهوش هم شدند

دیدار اولین و نگاه نخست بود

برق نگاه این دو به هم همترانه شد

گویی که آسمان خدا بیکرانه شد

با هم هزار راز بگفتند به یک نگاه