نسیمش غصه میکارد٬ بهاران که من دارم

چو باران اشک میریزم٬بباغ قلب خود اما

بجز غم گل نمیروید٬ ز بوستان که من دارم

عروس غصه های هر دم٬ در ویرانه ام کوبد

غمان جمله دنیا است٬مهمان که من دارم

غریق بحر هجرانم٬ندانم راه ساحل را

چه پر موج است دریای خروشان که من دارم

شکست عهد قدیمش را٬ و آسان دل گرفت از من

ولی بر جا بود تا حشر ٬پیمان که من دارم

چراغان گشته قلب من٬ برای مقدمش٬ اما

نمیاید به شهر خویش٬ سلطان که من دارم

غم دوری٬ غم غربت٬ غم آن بیوفا یارم

در این دور فلک این است یاران که من دارم

                       روسیه فبروی ۱۹۹۵