غبار این دل مارا به یک صفا بشکن

هزار جلوه نموده ست گل بباغ٬ کنون

صفا و رونق او را به یک ادا بشکن

به کهکشان دلم غصه ها شده بر پا

شهاب وار بیا٬ماتم و اعزا بشکن

خموش میان دل من٬ غنوده ی٬ ای شعر

بیا بیرون ز دل من٬ غم مرا بشکن

مکن طلب ز جهان٬ کام خویش را جانم

از این حقیر فرومایه٬ مدعا بشکن

                          جنوری ۱۹۹۵