تبليغاتX
غزل من - مخمس بر غزل حواجه حافظ

مخمس بر غزل حواجه حافظ

گل پیش رخ تو غرق خون باد    محزون و شکسته و نگون باد

با یادی تو غرق در جنون باد   حسن تو همیشه در فزون باد

                   رویت همه ساله لاله گون باد

گرم است دلم ز حال عشقت    بر دیده من جلال عشقت

سبز است به دل نهال عشقت   اندر سر ما خیال عشقت

                هر روز که باد در فزون باد

هر گل که دراین چمن درآید     هر جا گل و نسترن بر آید

در وصف تو صد سخن سرآید    هرسرو که در چمن در آید

             در خدمت قامتت نگون باد

قلب همه بسته ی تو باشد    بر هر دل رخنه ی تو باشد

بر دیده کرشمه ی تو باشد    چشمی که نه فتنه ی تو باشد

                        چون گوهر اشک غرق خون باد

شادم که به کلبه ام بیایی     گیری خبری ز آشنا یی

افسوس چو گل تو بیوفایی    چشم تو ز بهر دلربایی

               در کردن سحر ذو فنون باد

در هجر دلم به ماتم تو      پیوسته شده در غم تو

بر دیده ماست رقم تو      هرجا که دلست در غم تو

               بی صبر و قرار بی سکون باد

تاج همه سروران عالم    هستی ز توان گران عالم

خاک ره تو سران عالم    قد همه  دلبران عالم

               پیش الف قدت چو نون باد

هر دم که نه ایی٬است سالی    عشق تو بدل نشسته حالی

نقش تو به دیده ام خیالی    هر دل که زعشق تست خالی

                  از حلقه وصل تو بیرون باد

ای دلبر مهربان حافظ          سرمایه بیکران  حافظ 

.مریم. شده نکته دان حافظ    لعل تو که است جان   حافظ 

                    دور از لب مردمان دون باد!

 

                                  جنوری ۱۹۹۵          

 

نوشته شده توسط مریم زبیر عاکفى در |  لینک ثابت   •