تبليغاتX
غزل من - شب سوگوار

شب سوگوار

           

شکست نور شب انتظار را ماند

فضا شهر شب ی سوگوار را ماند

صدای بال کبوتر ز اوج وحشت و بیم

پیام مرگ در این رهگذار را ماند

ستارگان همه در جستجوی ذرة نور

نگاه شان دل امیدوار را ماند

سپیده بی رمق است٬ گرچه در تکاپو است

تلاش او شهی بی اقتدار را ماند

حکمرواست در این شهر دژخیم ایام

خموشی همه گان اضطرار را ماند

برای چیره شدن بر شب سیاه ٬بینم

سپیده  را که به ره٬ شهسوار را ماند

                                مریم     فبروری ۲۰۰۰              

نوشته شده توسط مریم زبیر عاکفى در |  لینک ثابت   •