در شعر چیره دستی و در نظم خوش کلام              ای قامتت قصیده زیبا دیگری

                                     هر واژه تو ساغر و صهبای دیگری

یک آسمان ستاره نهم من در آن مقام           او را که حرف عشق بود ورد صبح وشام

خوشتر ز عشق واژه دیگر نیافتم              بی اختیار سوی تو ره می کشم مدام

                                  در آتشم جدا ز  تو هر جای دیگری    

در جستجوی او همه حرف وفا زنند                گه  سوی کعبه گاه به کلیسا صدا زنند

غافل از آن که خانه دل جای عشق اوست          بگذار دیگران همه لاف وفا زنند

                                  ماراست در میانه سخن های دیگری 

ذهنم به یادی تو نگاهم به سیر تست                  عشاق وافر اند ولی جمله غیر تست

کردم به خون دل وضو و بهر طاعت ات        زردشت وار زمزمه ام ذکر خیر تست

                                در خاطرم چو تابش یسنای دیگری

دعوی عاشقان ز برای بهشت نیست           تفریق عاشقی بر رخ خوب و زشت نیست

بار غم دل هر چه گرانی کند مرا             سهل آنچنان شکستنم ای سرنوشت نیست

                              نی دارم از تو ترس و نه پروای دیگری

معلوم من نگشت بد و نیک ٬ زنده گی            گاه دوری از من و گهی نزدیک زنده گی

با هر رخ نظارة دیگر به پا کنی                 صبر مسیح نیست مرا لیک زنده گی

                           بر دوش من نهاده چلیپای دیگری

گر باغبان گلی چو تو دیگر بپرورد               همچو قدتت درخت صنوبر بپرورد  

با توبرابری نکند جان من بدان                   گر دیگری خیال تو در سر بپرورد  

                           ای وای بر دل من و ای وای دیگری  

                                                                              مریم عاکفی

                                                                             ۲۱ اپریل ۲۰۰۷