روشن نما دلم ٬تو به انوار نوبهار

با یک شهاب روشن  دربار نوبهار

گویی عروس عشق به طنازی تمام

دامن کشان نشسته به دیوار نوبهار

با یک سبد ستاره و با آسمان گل

بر من بده تو مژده دیدار  نوبهار

از کوچ برف و سردی یخ داستان مگو

از او بگو که است طلب گار  نوبهار

با آب و آبشار و به دریا چه ها و رود

گو.یم حدیث گرم ز دیدار  نوبهار

بر موی دختر غزل شعر های خویش

تاج نهم ز گنج سزاوار  نوبهار

از آسمان ستاره بچینم ٬ ز ماه نور 

آویزمش به شاخ پر از بار  نوبهار

شب را همه که بوی گل یاس می دهد

مهمان کنم به روز شرر بار نوبهار

در سر هوا عشق و به دل آرزو گل

لبریز صد ترانه و سر شار  نوبهار

آیم بباغ خاطر تو غرق صد هوس

با یک چمن ز  سنبل بیمار  نوبهار

دست ترا که ساقه عشق و محبت است

گیرم روم به دیدن دلدار  نوبهار

ما عاشقیم و  گرم تماشا عاشقان

محو گل و گلاب و گلعذار  نوبهار

با هر قدم که با تو نهم سوی شهر نور

آید به گوش قصه دیدار  نوبهار

هر گل ترنمی به لب و با اشاره ای

توضیح کند حکایت گل زار  نوبهار

گوش من و تو غرق نوازش ز قصه ها

چشمان ما غریق به انوار  نوبهار

بر لب غزل٬ بدست شراب و به دیده مهر

نجوا کنیم ترانه دلدار  نوبهار

                            مریم

                                 بهار ۲۰۰۷